As antimareas [Opinión]

Dende as primeiras manifestacións artístico-literarias clásicas até as máis recentes, como a banda deseñada ou o cinema, a figura da personaxe protagonista ou a do heroe ten decote coma contraposición dialéctica e antitética a figura do antagonista ou a do antiheroe. Sendo as manifestacións artísticas reflexo das sociedades e de todos os motores que as moven ao longo da historia, non é estraño tamén que os fenómenos de antagonismo se produzan con total naturalidade nun eido tan decisivo como o da política.

Desde hai uns meses as inquedanzas e aspiracións de cambio e ruptura democrática de boa parte do pobo traballador desorganizado e da esquerda política e social, producíu a proliferación das denominadas mareas ou candidaturas de unidade popular no eido local (que non localista) de toda a xeografía galega, sexa urbana, vilega ou rural.

Os tres partidos que levan sete lustros a se repartiren o poder en Galiza, luxados por casos de corrupción e enchufismo, sinalados por un pobo sen liberdade nin dereitos e acosados pola queda electoral a consecuencia do esgotamento de modelo, ollan con preocupación cara unhas mareas nas que a xente do común, os partidos pequenos e os movementos sociais conflúen e unen forzas para o mudar absolutamente todo.

É entón cando, temeroso ante a posibilidade de perder os seus privilexios, o sistema pon en marcha toda a súa maquinaria para frear ás mareas, dende os ataques, difamacións e intoxicacións directas orquestradas desde os seus partidos e medios de comunicación afíns até operacións de descrédito directas, pasando, como non, pola estratexia da confusión que produce apoiar e promocionar dende os sumidoiros esas outras mareas que nacen supostamente dun xeito espontáneo nos mesmos lugares onde xa se foron constituíndo as mareas orixinais.

Esta estratexia produce:

  • A lóxica confusión entre o electorado na que sempre navegan moito mellor os partidos xa consolidados e coñecidos.
  • A sensación de caos e de “máis do mesmo” que tamén beneficia os partidos do rexime e sistémicos.
  • A división do voto rupturista e, polo tanto, o afastamento de boa parte do electorado abstencionista que se ilusiona ante movementos de confluencia, como aconteceu con AGE en 2012.
En definitiva. A imitación, a parodia, a falsificación e a ridiculización das mareas por medio do que non son outra cousa que antimareas.

Porén, o pobo é mais intelixente do que pensan os cerebros do sistema e os seus partidos títere. As camadas agredidas que, con tan só un mes de existencia, elevaron con forza a suma feita desde arriba pola esquerda independentista, a esquerda federalista e a ecosocialista no outono de 2012, están xa a recibir con esperanza e ilusión esa suma aínda maior, feita desde abaixo e coa participación aberta e democrática do pobo traballador, que significan as mareas. O resto, partidos do rexime e antimareas, son iso: partidos do rexime e antimareas. Vai sendo hora de lle chamar ás cousas polo seu nome.

Moncho Lareu Riveiro.
Abril de 2015
Publicado no nº 52 do xornal A Peneira.
As antimareas [Opinión]

Anova concorrerá ás municipais de 2015 dentro da Marea de Vigo

logoweb
A Asemblea Local de Anova-Vigo Mos quere anunciar que concorrererá ás eleccións municipais do vindeiro 24 de maio na plataforma cidadá Marea de Vigo, renunciando así a presentarse en solitario en coherencia coa inequívoca aposta de Anova Irmadade Nacionalista, dende a súa fundación como organización política, polos procesos de Unidade Popular e de aglutinación de forzas.

E esta decisión ten claros fundamentos: a Marea de Vigo conta con máis de 2.000 apoios ao seu manifesto, entre os cales figuran, con nomes e apelidos, centos de persoas representativas do mundo sindical, do feminismo, da cultura e dos movementos sociais máis activos nesta cidade.

A Marea de Vigo, dende a súa presentación pública en setembro do ano pasado, mantivo unha actividade continua e aberta á participación de toda a cidadanía.

Catro asembleas, a última o día 19 deste mes, foron trazando as liñas de actuación: aprobouse unha estratexia legal pra concorrer ás eleccións, aprobouse un código ético, un protocolo de primarias e tamén un documento de programa participativo que segue aberto a novas achegas.

As primarias da Marea, as únicas por agora que teñen lugar en Vigo, xa están en marcha.

O prazo de postulación de candidaturas abriuse o día 20 e pecharase o 4 de marzo. Entre o 5 e o 13 os candidatos e candidatas faran campaña, e o día 14 de marzo serán as votacións.

O único requisito pra participar nestas eleccións primarias é concordar e ter asinado o manifesto da Marea antes do 4 de marzo, día que se pechara o censo de votantes co obxectivo de que o Comité de Primarias dispoña de tempo suficiente pra poñelo en orde. Manifesto que pode ser asinado en liña aquí: http://www.mareadevigo.org/?page_id=49

Dese proceso sairá, ben seguro, unha candidatura rupturista, plural e de confluencia, capaz de vencer os partidos do réxime e poñer o Concello de Vigo no camiño da democracia plena, cuns orzamentos sociais e total trasparencia fronte á corrupción sistémica.

Anova-Vigo Mos entende que a Marea é a Plataforma que está a desenvolver un traballo máis sólido e participativo e considera que só a través da confluencia a través dela se está en disposición de facer fronte ao bipartidismo do réxime

Abel Caballero, o candidato da dereita en Vigo, ten serios motivos pra estar preocupado: o seu autoritarismo represivo, os casos crecentes de corrupción e a incapacidade pra dialogar coa cidadanía pasaranlle factura en maio.

Asemblea de Anova Vigo-Mos

 

Anova concorrerá ás municipais de 2015 dentro da Marea de Vigo